Συνέντευξη του προέδρου του Τμήματος Πληροφορικής του ΑΠΘ, Ι. Βλαχάβα για τον ενιαίο χώρο ΑΕΙ - έρευνας

Τελευταία ενημέρωση: 23:48

 

Τα ελληνικά Πανεπιστήμια παρουσιάζουν μεγάλη δραστηριότητα στις δημοσιεύσεις και αυτό τους εξασφαλίζει κάποια καλή σειρά στις διεθνείς κατατάξεις, όμως, χάνονται από τις λίστες, όταν στις διεθνείς αξιολογήσεις λαμβάνονται υπόψη ο αριθμός των φοιτητών, ο χρόνος αποφοίτησής τους και η απορρόφησή τους, επισημαίνει ο καθηγητής Ιωάννης Βλαχάβας, πρόεδρος του Τμήματος Πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών και Τεχνολογίας του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος.

"Δε μπορείς να έχεις αιώνιους φοιτητές με το επιχείρημα ότι δεν κοστίζουν. Για όλα υπάρχει κόστος. Δε γίνεται να κάνεις μάθημα σε αίθουσες των 100 ατόμων, όταν οι φοιτητές που εγγράφονται στο Τμήμα σου είναι πάνω από 200", εξηγεί ο κ.Βλαχάβας, σε συνέντευξη στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και στο "Πρακτορείο 104,9 fm". Τονίζει δε την ανάγκη να υπάρξει εθνική στρατηγική και χρηματοδότηση της έρευνας, που διεξάγεται στα Πανεπιστήμια και προτείνει τη δημιουργία θερμοκοιτίδων εντός των Ιδρυμάτων, όπου οι φοιτητές και απόφοιτοι των Τμημάτων θα βρίσκουν έναν χώρο φιλόξενο, όπου θα μπορούν να μετουσιώνουν την έρευνα σε αποτέλεσμα.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του κ.Βλαχάβα στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

   Ερώτηση: Τα ελληνικά Πανεπιστήμια, τα προγράμματα σπουδών τους, είναι σήμερα προσανατολισμένα στην καινοτομία, την εφαρμοσμένη έρευνα και στις σύγχρονες ανάγκες της αγοράς εργασίας; Υπάρχει ανάγκη για θεσμικού χαρακτήρα αλλαγή;

Απάντηση: Ναι βέβαια. Αυτήν την στιγμή τα πανεπιστήμια λειτουργούν κατά βάση με ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο, με μικρές παραλλαγές, είναι ίδιο εδώ και 30 χρόνια. Αν θέλουμε τα Πανεπιστήμιά μας να είναι πρότυπα Αριστείας και Αξιοκρατίας, να έχουν εξωστρεφή χαρακτήρα και σύνδεση με την κοινωνία και την αγορά, να έχουν διεθνή χαρακτήρα και να αποτελούν πηγή γνώσης, αλλά και πλούτου για την χώρα, πρέπει να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας τους.

   Ερ.: Οι αλλαγές θα πρέπει να ξεκινήσουν από το πλαίσιο, που ορίζει τον τρόπο διοίκησης των Πανεπιστημίων;

Απ.: Νομίζω πως ναι. Αυτήν τη στιγμή η διοίκηση στα Τμήματα και στο Πανεπιστήμιο ασκείται -μετά από εκλογές βέβαια, αλλά εκ περιτροπής- από κάποιον καθηγητή, που καλείται να παίξει το ρόλο του ελεγκτή για 2 χρόνια -στην πρυτανεία τέσσερα- και στη συνέχεια να επιστρέψει και να γίνει πάλι ελεγχόμενος.

   Σκεφτείτε να συνέβαινε αυτό σε μια άλλη υπηρεσία του Δημοσίου, σε ένα υπουργείο για παράδειγμα, όπου διευθυντής θα αναλάμβανε κάθε 2 χρόνια ένας υπάλληλος, ο οποίος στη συνέχεια θα επέστρεφε στην θέση του. Στο εξωτερικό προσλαμβάνουν κάποιον διακεκριμένο να παίξει τον ρόλο του προέδρου και του "διοικητή" του Τμήματος.

   Ερ.: Τι προτείνετε να αλλάξει στην κατεύθυνση διαμόρφωσης ενός ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης- έρευνας;

Απ.:Θα πρέπει να υπάρχει Εθνική Στρατηγική και χρηματοδότηση της έρευνας, που διεξάγεται στα πανεπιστήμια. Θα πρέπει κάθε πανεπιστήμιο και στη συνέχεια κάθε Τμήμα να έχει έναν ικανό αριθμό χρηματοδοτούμενων ερευνητικών θέσεων (δηλ. υποψηφίων διδακτόρων), όπως γίνεται σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο, οι οποίοι θα βοηθούν και στην διεξαγωγή των μαθημάτων.

Αυτήν τη στιγμή η χρηματοδότηση γίνεται μόνο μέσω ερευνητικών προγραμμάτων -κυρίως ευρωπαϊκών- με αποτέλεσμα να εκλείπει ο Εθνικός σχεδιασμός και να μη γίνεται έρευνα σε Τμήματα, τα οποία λόγω αντικειμένου ή στελέχωσης δυσκολεύονται να πάρουν ερευνητικά προγράμματα. Αυτόν τον ρόλο προσπαθεί να παίξει το ΙΚΥ με ελάχιστα ή μηδενικά κονδύλια. Το κόστος δεν είναι μεγάλο και υπάρχουν ισοδύναμα μέτρα, που θα μπορούσαν να καλύψουν το κόστος.

   Ερ.: Η έρευνα που παράγεται στα εργαστήρια μετουσιώνεται σε προϊόντα και υπηρεσίες;

Απ.: Δε μετουσιώνεται στον βαθμό που θα μπορούσε να γίνει, είμαστε πίσω στην υλοποίηση των ερευνητικών ιδεών. Μία λύση είναι η τόνωση του θεσμού της πρακτικής άσκησης, όσον αφορά την απορρόφηση των νέων μας, των αποφοίτων μας. Είναι ένας θεσμός, ο οποίος έχει ελάχιστο κόστος και παρόλα αυτά φέτος και τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν τονωμένη αυτή η δράση, με αποτέλεσμα να έχουμε λίγες θέσεις στα Πανεπιστήμια και να διαγκωνιζόμαστε μεταξύ μας, ποιος θα πάρει κάποιες θέσεις και γενικά να μη λειτουργεί, στο βαθμό που θα μπορούσε να λειτουργεί, αυτός ο θεσμός της πρακτικής άσκησης.

Όσον αφορά την υλοποίηση ερευνητικών αποτελεσμάτων η λύση είναι μία, οι θερμοκοιτίδες. Θα πρέπει μέσα στα πανεπιστήμια να γίνουν θερμοκοιτίδες, όπου είτε οι φοιτητές μας, είτε οι απόφοιτοί μας να βρίσκουν έναν χώρο φιλόξενο, όπου θα μπορούν να μετουσιώνουν την έρευνα σε αποτέλεσμα, το οποίο μόνο κέρδος θα έχει και για τα Πανεπιστήμια και για τη χώρα. Να μπορούν οι φοιτητές και οι απόφοιτοι να διευκολύνονται να μετουσιώσουν τις ιδέες τους σε πράξη και να μην χρειάζεται να φύγουν στο εξωτερικό για αυτόν τον σκοπό.

   Ερ.:Οι αξιολογήσεις εκτιμάτε ότι μπορούν να αποτελέσουν ένα χρήσιμο εργαλείο για τα ελληνικά Πανεπιστήμια;

Θα έλεγα ότι η Αξιολόγηση είναι μοναδικό εργαλείο. Δυστυχώς αυτήν τη στιγμή η αξιολόγηση γίνεται μετά κόπων και βασάνων και σε αραιά διαστήματα. Το Τμήμα μας για παράδειγμα αξιολογήθηκε μία και μοναδική φορά το 2011. Το πανεπιστήμιο συνολικά αξιολογήθηκε μία φορά, πρόσφατα.

Πρέπει να γίνεται σε αυστηρά τακτική βάση και το κυριότερο να γίνεται κατάταξη των πανεπιστημίων της χώρας, η οποία θα βοηθούσε στον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ τους. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλα τα κριτήρια, που λαμβάνονται και στις αξιολογήσεις των ξένων πανεπιστημίων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται προφανώς οι επιστημονικές δημοσιεύσεις, το πρόγραμμα σπουδών αλλά και η απορρόφηση των αποφοίτων και ο μέσος χρόνος αποφοίτησης τους.

Όσον αφορά τις δημοσιεύσεις, είναι γεγονός ότι έχουμε μεγάλη δραστηριότητα και αυτό είναι που εμφανίζει τα Ελληνικά πανεπιστήμια στις διεθνείς κατατάξεις σε κάποια καλή σειρά. Όσον αφορά, όμως, στα προγράμματα σπουδών, υπάρχουν τμήματα που δεν έχουν κάνει καμία αλλαγή τα τελευταία χρόνια, κάτι το οποίο σίγουρα θα επισημάνθηκε κατά την αξιολόγησή τους η οποία όμως δεν επαναλήφθηκε, για να διαπιστωθεί σε τι βαθμό ελήφθη υπόψη.

Και το κύριο, όσον αφορά τον αριθμό των φοιτητών, την απορρόφησή τους, για την οποία δεν έχουμε στοιχεία, ή τον χρόνο αποφοίτησης, όταν λαμβάνονται αυτά υπόψη στις διεθνείς αξιολογήσεις τότε χανόμαστε από τις λίστες. Δεν μπορείς να έχεις αιώνιους φοιτητές με το επιχείρημα ότι δεν κοστίζουν. Για όλα υπάρχει κόστος. Δεν γίνεται να κάνεις μάθημα σε αίθουσες των 100 ατόμων όταν οι φοιτητές που εγγράφονται στο Τμήμα σου είναι πάνω από 200. Δεν γίνεται οι μεταγραφές να βασίζονται σε κοινωνικά κριτήρια και όχι ακαδημαϊκά. Πιστεύω ότι τα κοινωνικά προβλήματα λύνονται με κοινωνικά μέτρα ενίσχυσης των ευαίσθητων ομάδων και όχι με μεταγραφές, που αδειάζουν τα περιφερειακά πανεπιστήμια και πνίγουν τα κεντρικά. Συνεπώς θα πρέπει να αλλάξει το πλαίσιο που αφορά, τόσο στον αριθμό εισαγωγής φοιτητών, των μεταγραφών, αλλά και τον χρόνο αποφοίτησης.

 


Το πλήρες τηλεγράφημα της Σ. Αβραμίδου στη συνδρομητική ιστοσελίδα του ΑΠΕ-ΜΠΕ.
© ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ.
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή από επισκέπτες της ιστοσελίδας.

eana
media